PuY ~ is me's Blog

Friendship with Friends

PuY ~ is me — Sat, 14 Aug 2010 10:45:48 +0000

Friendship ภาษาไทยแปลได้สวยงามว่า “มิตรภาพ” – ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนนั่นเอง
คงไม่ต้องสาธยายกันว่า มิตรภาพ คืออะไร เพื่อนคืออะไร

ทุกคนรู้ความหมายของมันดีอยู่แล้ว
และก็รู้กันดีอีกว่า สิ่งเหล่านี้แปลออกมาเป็นตัวหนังสือได้ยากกว่าที่จะรับรู้มันด้วยใจและความรู้สึกซะมากมาย

เพราะถ้ามีคนมาถามว่า “เพื่อนคืออะไร” ก็ไม่รู้จะตอบยังไง

คงจะถามกลับไปว่า “นี่ไม่รู้จริงๆเหรอ” (ล้อเล่น)

เพื่อน เป็นหลายอย่างอะค่ะ คน — สัตว์ — สิ่งของ

เพื่อน เป็นหลายแบบด้วยอะ เป็นทั้งรูปธรรม – นามธรรม เป็นทั้งความรู้สึก – ความสัมพันธ์

เพื่อน เป็นหลายสิ่งด้วย ตัวล็กๆตัวเดียวไปจนถึงกลุ่มก้อนใหญ่มีหลายหลากมากมายนับไม่ถ้วน

โอ๊ย เยอะแยะ อะไรๆ ก็เป็นเพื่อนได้ทั้งนั้นมากกว่า

บอกไม่ได้หรอกค่ะ ความลับ

แหะๆ จริงๆแล้ว ใครๆ ก็รู้จักมันดี คุณเองก็เหมือนกัน

เอาไว้ไปนั่งคิดและรู้สึกกับสิ่งๆ นี้กันเอง ในแบบของตัวเองจะดีกว่านะคะ

ขอให้มีความสุขกับคำว่า “เพื่อน”

Filed under: เพื่อน เพื่อน เพื่อน!!

Enjoy my life ~

PuY ~ is me — Sat, 14 Aug 2010 10:37:24 +0000

ในชีวิตเรา อะไรบ้างนะ ที่เราทำแล้วสนุกนะ

กินของที่อร่อยๆ กับเพื่อนๆ

นั่งคุยและ หัวเราะกับเพื่อน

ช๊อปปิ้ง โดยไม่ต้องคิดถึงเงินในกระเป๋า

ดูหนัง-ฟังเพลงที่เราชอบ

อยู่กับคนที่เรารัก หรือ แค่แอบมองคนที่เราแอบชอบ

โอ๊ย เยอะแยะ

อะไรก็ตาม เราจะสนุกกับมันได้ ก็ต่อเมื่อเราชอบในสิ่งนั้น

ถ้าเราลองเอามาพิจารณาเป็นสมการเล่นๆ ถ้าดูจากตรรกกะ แล้ว

All (x) for : I do x and I enjoy with x, if and only if I like x.
เท่ากับ
All (x) for: If I do x and I enjoy with x, then I like x -> statement 1
And if I like x, then I do x and I enjoy with x -> statement 2

จะได้ว่า

ถ้า Statement 1 เป็นจริงแล้ว statement 2 จะต้องเป็นจริงด้วย

ในทางกลับกัน ถ้า Statement 2 เป็นจริงแล้ว statement 1 จะต้องเป็นจริงด้วย

สรุปได้ว่า ถ้าเราทำอะไรแล้วสนุกได้นั้น เราต้องชอบในสิ่งนั้น

แล้ว ถ้ามีสิ่งที่เราชอบ แล้วเราทำสิ่งนั้น เราจะสนุกกับมัน

เขียนให้งง เล่นๆ อะ 555

แค่จะบอกว่า ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม ถ้าอยากจะสนุกกับมัน ก็ชอบมันซะ จะได้สนุกไงหละ

เคยเซ็งปะ เป็นกันทุกคนรับรองได้เลยเนี่ย

งั้น ลองมาสนุกกับความเซ็งซิ ก่อนอื่นก็ต้องเริ่มชอบมันก่อน

เฮ้อ เซ็งนี่มันดีจริงๆเนอะ เราช๊อบ ชอบ เซ็งมันดีจริงๆ (เห้อ ยัยบ้า ใครมันไปจะทำได้)

นั่นซิ ทำได้จริงๆ เหรอ

เอาหน่า ลองกันซักตั้ง

ลองหันมาชอบในสิ่งที่เราเคยไม่ชอบ

รับรอง ชีวิตเราจะสนุกสนานขึ้นอีกเยอะเลย

สนุกกะชีวิตให้เต็มที่ นะจ๊ะ อิอิ — Enjoy everybody’s life

Filed under: Memorial Box of ideas .¸¸.´´¯`❀

Computer Science ~ What do you think?

PuY ~ is me — Sat, 14 Aug 2010 10:19:16 +0000

เพื่อนๆ เคยคิดไหมว่า การเรียนนอกจากจะได้ความรู้มายมายตามตำราแล้ว
ยังมีบางอย่างที่เพื่อนๆ ได้รับมาโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว

บางครั้งคนเราใส่ใจกับสิ่งสำคัญๆ มากจนลืมนึกถึงสิ่งเล็กๆ น้อยๆ รอบตัวที่ทำให้เรามีความสุขได้
ปุ้ยเองไม่ได้เรียนเพียงเพื่อจะได้ความรู้ แต่เรียนเพื่อที่จะได้ประโยชน์กับชีวิต

ลองมาดูอีกแง่มุมหนึ่งของเด็ก Com Sci คนหนึ่งที่อาจารย์มักจะมองว่าเธอเรียนไม่ค่อยเก่ง

Calculus I-III —

“มี 3 วิธีที่จะทำให้เราได้มาซึ่งคำตอบของโจทย์ ได้แก่ การฝึกฝน ความพยายาม และการมองเห็นทางออกของคำตอบ”
(ไม่ใช่การลอกข้อสอบเพื่อนนะคะ)

General Chemistry, Biology, Physics —

“การไม่รู้อะไรเลย เราก็ไม่ต่างจากเด็กทารกคนหนึ่ง
แต่การรู้ทุกอย่างก็ไม่ได้ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ที่ประสบความสำเร็จในชีวิต
ได้”

Mathematical Models and Reasoning —

“ก่อน ที่จะเริ่มหาคำตอบ ควรวิเคราะห์ให้ดีเสียก่อนว่า

คำถามนั้นมีคำตอบหรือไม่
มิเช่นนั้นเราอาจจะเสียเวลาทั้งชีวิตเพื่อหาในสิ่งซึ่งไม่มีอยู่จริง”

“การได้มาซึ่งคำตอบหาเพียงพอไม่
แล้วอย่างไงเล่า ? — การได้คำตอบด้วยวิธีที่ดีที่สุดหนะซิ นั่นคือวิถีของนักปราชญ์ที่แท้จริง”

Discrete Mathematics —

“ตัวเลขมีอะไรสนุกๆ ให้เล่นอีกเยอะ เพียงแค่เราเข้าใจมัน”

Programming Techniques —

“อาจจะมีคนถามว่า ทำไมเราไม่พูดภาษาคน จงภูมิใจเถอะ มีคนบนโลกอยู่เพียงจำนวนหนึ่งเท่านั้นที่พูดภาษาเดียวกับเรา”

Data Structures and Fundamental Algorithms —

“ถึงแม้ทุกสิ่งทุกอย่างจะแตกต่างกัน
แต่มันก็เกิดจากโครงสร้างที่คล้ายๆ กันเพียงไม่กี่แบบ

ขึ้นอยู่กับแง่มุมที่เรามองและจัดการกับมัน”

Computer Systems —

“ถ้าสิ่งหนึ่งๆ เราเลือกที่จะทำมันได้ทั้งวิธีที่ง่ายๆ และวิธีที่ยากๆ เราจะเลือกวิธีไหน ถ้าทั้ง 2 วิธีนั้นได้ผลที่แบบเดียวกัน”

Operating System —

“คนไม่สามารถคุยกับสัตว์ได้ ก็เช่นเดียวกัน คนก็ไม่สามารถคุยกับคอมพิวเตอร์ได้ ถ้าปราศจากตัวกลาง”

Algorithm Designs and Analysis —

“การเดินทางเพื่อหาวิถีทางของคำตอบ
ถึงแม้มีหลากหลายวิธีก็ตาม

แต่เราจำเป็นต้องเลือกวิธีที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพที่สุดสำหรับเหตุการณ์
หนึ่งๆ

และวิธีสุดท้ายที่เรามักไม่ค่อยใช้ก็คือวิธีแรงควายถึก (Brute Force)”

Introduction to Compilers —

“การที่เราจะเป็นสื่อกลางให้แก่สิ่ง 2 สิ่งได้ เราควรตระหนักไว้เสมอว่า
การเรียนรู้และฝึกฝนขั้นตอนวิธีที่จะเป็นตัวสื่อกลาง (ให้ดีและถูกต้อง)

ก็สำคัญไม่น้อยไปกว่า การที่ต้องรู้ให้ถ่องแท้ถึงสิ่งเริ่มต้นและสิ่งที่เป็นเป้าหมายนั้น”

Database Systems —

“เรามีข้อมูลอยู่เยอะแยะ
แต่ถ้าเราไม่จัดโครงสร้างความสัมพันธ์ของข้อมูลแต่ละก้อน รวมถีงวิธีที่ดีๆ
ในการเข้าถึงมันแล้ว

ข้อมูลนั้นๆ มันก็ไม่ต่างอะไรกับกองขยะกองหนึ่ง”

Computer Graphics —

“ถ้า เส้นตรงเกิดจากจุดหลายๆ จุดมาเรียงตัวกันแล้ว
สิ่งหนึ่งไม่ว่าจะยิ่งใหญ่และซับซ้อนเพียงใดก็ตาม

มันก็เกิดจากสิ่งเล็กๆ
จำนวนมากมาประกอบกันนั้นเอง

เพียงแต่เรามีวิธีการที่จะแสดงมันออกมาในลักษณะต่างๆ กัน”

Theory of Computation —

“ในเมื่อคนเรายังต้องใช้กระดาษและปากกาจดสิ่งต่างๆ ได้

อย่ากระนั้นเลยคอมพิวเตอร์ก็ต้องใช้เครื่องจดบนทึกเพื่อช่วยจำเหมือนกันนะ”

Theory of Programming Languages —

“ไม่สำคัญที่ภาษา แต่สำคัญที่ความสามารถและประสิทธิภาพของภาษา”

— คุณแม่คะ ถ้าลูก 2 คนต้องใช้ของบางอย่างร่วมกัน จะทำยังไง

— แม่ก็จะสอนว่าต้องแบ่งปันกันนะลูก อย่าทะเลาะกันนะ

— แต่ถ้าเกิดจะต้องใช้ในเวลาเดียวกันหละคะ

— ก็เข้าคิวกันซิคะลูก แล้วใครจะใช้อะไรก็บอกอีกคนเอาไว้ให้รู้
อ้อใช้เสร็จแล้วเอามาวางไว้ที่เดิม
แล้วอย่าลืมไปสะกิดบอกอีกคนด้วยว่าใช้
เสร็จแล้วนะคะ”

Logic Programming —

“อะไรก็ตาม ถ้ามีที่มาของเหตุ ก็ต่อเมื่อมีผลที่เกิดตามมาของมัน”

“ถ้าในโลกหนึ่งที่เรียกว่าตรรกศาสตร์ แล้วชีวิตเราจะมีอยู่แค่ ใช่หรือไม่ใช่ (จริงหรือเท็จ)”

Artificial intelligence —

“หุ่นยนต์คิดเองไม่ได้ เพียงแต่มันหาคำตอบของวิธีคิดที่เราให้มันไปกับอินพุตที่ป้อนเข้าไปได้”

Software Project Management —

“ความสำเร็จอยู่ในมือเรา ขึ้นอยู่กับว่าเราจะจัดการกับมันหรือไม่ อย่างไร”

“เรา ต้องเริ่มต้นทำด้วยสิ่งสุดท้ายจากความคิด (คิดให้ดีก่อนทำ)

และอย่าคำนึงถึงเป้าหมายมากไปจนลืมที่จะให้ความสำคัญกับจุดเริ่มต้นและสิ่ง
ต่างๆ ระหว่างทาง”

“โปรเจ็คจะสำเร็จไปได้ด้วยดี ถ้ามีหัวหน้าที่มีความสามารถที่ดี
หากแต่คนที่สำคัญที่สุดไม่ใช่หัวหน้า ความสำเร็จอยู่ในมือของทุกๆ
คนที่เกี่ยวข้องนั่นหละ”

“Hard Skill (ความสามารถในทางเทคนิก) อย่างเดียวไม่พอ
คนเราจะสุดยอดได้ต้องมี Soft Skill

(ความสามารถในการจัดการเรื่องที่ละเอียดอ่อนของจิตใจในตัวเองและผู้อื่น)
อย่างเยี่ยมยอดด้วย”

Seminar —

การเพียงแต่มีความรู้แน่นปึกในเรื่องนั้นๆ สู้ความน่าสนใจและความมั่นใจในการนำเสนอไม่ได้เลย

Project Proposal —

“สอนให้เรารู้ว่า ก่อนจะทำเรื่องก็ตามไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ เราต้องวางแผนแล้วตัดสินใจให้ดี”

Senior Project —

“การทำเรื่องใหญ่นั้น การรับผิดชอบต่อตนเองและการเอาชนะใจตนเองเป็นสิ่งสำคัญ”

“ผลสุดท้าย ให้เราภูมิใจกับสิ่งที่เราทำ ไม่ว่ามันจะออกมาอย่างไรก็ตาม”

นานาจิตตังนะคะ แล้วเพื่อนๆหละคะ ลองนึกถึงอดีตดูได้อะไรกับการเรียนบ้างคะ

รู้จัก Computer science กันบ้างรึยังคะ มันไม่ใช่อะไรอย่างที่คุณคิดใช่มั้ยหละ ^ ^

แล้วทีนี้รู้รึกยังว่า ทำไมเด็ก จบ Com Sci คนนี้ถึง เขียนโปรแกรมไม่เป็น

Filed under: Memorial Box of ideas .¸¸.´´¯`❀

Chicken Little

PuY ~ is me — Sat, 14 Aug 2010 09:47:54 +0000

Chicken Little
Narrated especially for Harris, by his Dad
(who would rather be there in person)

แท้จริงแล้ว หนังเรื่องนี้ เป็นนิทานตำนานเล่าขานกันมานานแล้ว

เรื่องเล่าของเจ้า กุ๊กไก่น้อย ผู้กล้าหาญ และยืนหยัดเพื่อสันติภาพ และความปลอดภัยของมวลมนุษย์

ความตื่นเต้น ความน่ารักไร้เดียงสา ของเจ้ากุ๊กไก่น้อย คุณคิดว่าเป็นเรื่องตลกงั้นหรือ 555

One day Chicken Little was walking in the woods when — KERPLUNK — an acorn fell on her head

"Oh my goodness!" said Chicken Little. "The sky is falling! I must go and tell the king."

On
her way to the king’s palace, Chicken Little met Henny Penny. Henny
Penny said that she was going into the woods to hunt for worms.

"Oh no, don’t go!" said Chicken Little. "I was there and the sky fell on my head! Come with me to tell the king."

So Henny Penny joined Chicken Little and they went along and went along as fast as they could.

Soon they met Cocky Locky, who said, "I’m going to the woods to hunt for seeds."

"Oh no, don’t go!" said Henny Penny. "The sky is falling there! Come with us to tell the king."

So Cocky Locky joined Henny Penny and Chicken Little, and they went along and went along as fast as they could.

Soon they met Goosey Poosey, who was planning to go to the woods to look for berries.

"Oh
no, don’t go!" said Cocky Locky. "The sky is falling there! Come with
us to tell the king." So Goosey Poosey joined Cocky Locky, Henny Penny
and Chicken Little, and they went along as fast as they could.

Then who should appear on the path but sly old Foxy Woxy.

"Where are you going, my fine feathered friends?" asked Foxy Woxy. He spoke in a polite manner, so as not to frighten them.

"The sky is falling!" cried Chicken Little. "We must tell the king."

"I know a shortcut to the palace," said Foxy woxy sweetly. "Come and follow me."

But
wicked Foxy Woxy did not lead the others to the palace. He led them
right up to the entrance of his foxhole. Once they were inside,

Foxy
Woxy was planning to gobble them up!

Just as Chicken Little and the others were about to go into the fox’s hole, they heard a strange sound and stopped.

It was the king’s hunting dogs, growling and howling.
How
Foxy Woxy ran, across the meadows and through the forests, with the
hounds close behind. He ran until he was far, far away and never dared
to come back again.

Happy
to escape from the wicked old fox, away ran Chicken Little, Henny
Penny, Cocky Locky, Ducky Daddies, Goosey Poosey, Turkey Lurkey and
Gander Pander.

By and by they came to the beautiful palace in which lived the wise King,

and upon being brought before him,

they all shouted at once; "Good and wise King, we have come to warn you that the sky is falling!"
"How do you know the sky is falling?" asked the King.

"Because a piece of it fell on my head," said Chicken Little.
"Come nearer, Chicken Little," said the King and leaning from his velvet throne,

he picked the pebble from the feathers of Chicken Little’s head.
"You see it was only a little pebble and not part of the sky at all," said the King.

"Go home in peace and do not fear because the sky cannot fall; only rain falls from the sky."

After
that day, Chicken Little always carried an umbrella with her when she
walked in the woods. The umbrella was a present from the king. And if
– KERPLUNK — an acorn fell, Chicken Little didn’t mind a bit. In
fact, she didn’t notice it at all.

อ้างอิงจาก http://www.edsanders.com/chickenlittle

สุดท้ายแล้ว

ความไร้เดียงสาของกุ๊กไก่น้อย ก็คือ หนูเพิ่งเกิดมาบนโลกนี้เพียงไม่กี่วัน
ใครมันจะไม่รู้เล่าว่า ไอ้ที่หล่นมาจากบนท้องฟ้าอะ มันเปงแค่ฝนเม็ดเดียว อ่า
แต่อย่างน้อย ก็ต้องยกนิ้วให้กับเจ้ากุ๊กไก่น้อย กับความกล้าหาญและหวังดี

จากนิทานเรื่องนี้ ทำให้ วอลท์ ดิสนีย์ ฟีเจอร์ อนิเมชัน เกิดแรงบันดาลใจของหนังเรื่อง "Chicken Little"
โดยใช้ความกล้าหาญของลูกไก่ตัวน้อย มามาสะท้อนแนวคิด เพื่อปลุกกระแสโลกให้ตื่นตูมกับภัยภาวะโลกร้อน ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได้ยอดเยี่ยมมาก

ว่ามั้ยคะ ขนาดลูกไก่ตัวกระเปี๊ยกยังช่วยกอบกู้โลกได้ แล้วคนตัวใหญ่ๆ อย่างเราหละคะ

Filed under: E v e r y t h i n g ’s ~ ªll a r ๐ u n d • ° o • °• * ﾟ

ปัญหาทุกอย่าง มันมีทางออก

PuY ~ is me — Sat, 14 Aug 2010 09:05:44 +0000

วันนี้ นึกถึงเกมนึง ที่นาน น๊าน นาน มาแล้ว

เพื่อนเคยส่งลิงค์ให้ แต่ก็เป็นปี กว่าจะได้ลงมือเล่น

แล้วก็เล่นกว่าจะได้

เกมนี้หลายๆ คน

อาจจะรู้จักกันดีแล้ว เคยเล่นกันหมดแล้วก็ได้

ที่วันนี้นึกถึงเกมนี้ เพราะนั่งคุยกะเพื่อน กะว่าจะเอาเกมนี้ไปเขียน Formal Spec ส่งเป็น Final Project

แต่เพื่อนก็ไม่ยอม บอกว่าไม่ชอบ เพราะว่าเกมมันมั่ว เล่นไม่ได้

บอกปุ้ยว่า เกมมันหาทางออกไม่ได้หรอก ปุ้ยโก๊ะ

เอ๊า ก็ปุ้ยเคยเล่นผ่านแล้วนี่นา

วันนี้เพื่อยืนยัน คำกังขา 555

อะไหนๆ ก็ไหนๆ ละ ลองเล่นกันดูหน่อยเป็นไง

http://freeweb.siol.net/danej/riverIQGame.swf

เรือสามารถบรรทุกคนได้มากสุด 2 คนเท่านั้น
- พ่ออยู่กะลูกสาวไม่ได้ถ้าไม่มีแม่อยู่ด้วย
- แม่ก็ไม่สามารถอยู่กับลูกชายตามลำพังได้
- โจรจะอยู่กะใครไม่ได้เลย ถ้าไม่มีตำรวจคอยคุม
- ผู้ใหญ่เท่านั้นที่ขับเรือได้

ลองดู เผื่อฟลุค

คำใบ้ ก็คือ ลองคิดดูว่า ทำไมจะต้องมีตัวละครแต่ละตัว? ความสำคัญอยู่ที่บุคคลิกของแต่ละคนกับเงื่อนไขของเกม

ไปละ แว็บๆๆ ~ <3

ปุ้ยเชื่อว่า "ทุกปัญหา ย่อมมีทางออกของคำตอบเสมอ"

Filed under: Memorial Box of ideas .¸¸.´´¯`❀

อาจจะเป็น… รัก

PuY ~ is me — Sat, 14 Aug 2010 08:59:15 +0000

    อะไรก็ไม่รู้นะ
บางทีคนเราก็สับสนในความรู้สึกของตัวเองอยู่บ่อยๆ เหมือนกัน
แต่ อะไรมันจะค่อยๆ ชัดเจนขึ้น เมื่อมันได้ผ่านไปแล้ว — "ความรู้สึก" หนะ

ปุ้ยไปดูเรื่อง Perhaps Love มาหละค่ะ ชอบละครเพลงมากเลย
แนวการนำเสนอของเรื่องก็แปลกดี เค้าอยากให้คนดูเข้าใจพร้อมๆ กับการสับสนไปด้วย
เพราะในชีวิตจริง คนเราก็ใช้ชีวิตแบบสับสนอยู่บ่อยไป

แล้วตอนจบของเรื่องราวของเราหละ จะเป็นอย่างไรน๊า
เคยเป็นมั้ย หลายครั้งเราคิดว่าเรื่องนี้จบลงแล้ว แต่ว่า…
มันคงยังดำเนินต่อ จนกว่า มันจะผ่านไป

Filed under: E v e r y t h i n g ’s ~ ªll a r ๐ u n d • ° o • °• * ﾟ

หมู ก็ เหมือนกันทุกตัว

PuY ~ is me — Sat, 14 Aug 2010 08:45:20 +0000

น้องสาวของผมหน้าตาเหมือนผมมาก
(แต่เธอเต้นรำไม่เป็น)

พี่สาวของผมหน้าตาเหมือนผมมาก
(แต่พี่แต่งกลอนไม่เป็น)

บังเอิญครอบครัวของเรา
หน้าตาเหมือนกันหมดน่ะครับ
(แต่ผมน่ะ มีมนุษยสัมพันธ์ ดีกว่าใคร)

ถึงแม้ภายนอก พวกเราจะดูเป็นพิมพ์เดียวกัน

แต่พวกเราต่างก็เป็นหมู ที่พิเศษ
ไม่เหมือนหมู ตัวไหนทั้งสิ้น

ทำไมนะ
บางครั้ง ผมอยากเป็นหมูพิเศษ เพียงตัวเดียวในโลก
แต่บางครั้ง ผมก็อยากเป็นแค่หมูธรรมดาๆ ที่ไม่ต่างไปจากใครๆ
ตัวผมที่แท้จริงเป็นยังไงกันแน่

—————————- หมู น้อยขี้บ่น จาก หนังสือ ชื่อ ทำไม?

“เจ้าหมูน้อย ขี้บ่น บ่นได้น่ารัก

ทำให้ปุ้ยได้ข้อคิดว่า

“ทุกคนไม่ว่าใคร ก็ล้วนมีความพิเศษในตัวของตัวเองทั้งนั้นหละค่ะ”

ทำยังไงดี ก็เป็นตัวของตัวเองซิคะ ง่ายจะตายเนอะ
เราสามารถ รู้สึกพิเศษ ได้ในมุมมองของเราเอง
แล้วก็รู้สึกธรรมดาได้ ในมุมมองอีกมุมนึง เหมือนกัน”

Filed under: Memorial Box of ideas .¸¸.´´¯`❀

Anything I’m Not. I wanna be Me.

PuY ~ is me — Fri, 02 Oct 2009 19:59:59 +0000

Anything I’m Not.

I will never be superbly,
And I will never be a senorita,
Why’s the world should be in sight me on those things?
Would you answer me? What ‘s you guys get from that perfect girl?

(Are you) happy to see me, or happy to let me be?

I wanna be free, I wanna be me.
I wanna be just a little happy girl.

If you know be, if you love me.

Let me be everything, it’s me.

Coz, I’m happy being me.

That ‘s me, “PuY” is me.

Oct 02, 2009

Posted in There's sth 'bout myself.

Hello world!

PuY ~ is me — Wed, 23 Sep 2009 10:20:16 +0000

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Posted in Uncategorized

ก็ยังรักกันอยู่

PuY ~ is me — Tue, 30 Jun 2009 09:53:01 +0000

เขียนหลังจาก ที่ไม่ได้เขียนมานาน มากกกกกกก

จากที่เขียนถึงบวกมัน
เพื่อน นะ เพื่อน และ คิดถึงเพื่อนสนิท

เวลาเปลี่ยนคนเปลี่ยน

เมื่อก่อน
คนที่เล่นตัวละนัดยากสุด คือไออู๋

เดี๋ยวนี้ สถิติกลายเป็นไอปอนด์

ไม่ได้นัดยากธรรมดา
แต่มันถึงขั้นหลอกลวง ทรยศกันสุดๆ
กุขอแฉมึง บัดดี๋ยวนี้

เมื่อ วันที่ 5 สค. ปี 51
(จำได้ป่าวว่าวันอะไร)
ปอนด์: เอ้ยปุ้ย วันนี้เราไม่ว่างหวะ
คงไม่ไม่ได้ วันนี้ต้องรอแม่ปิดร้าน ต้องรอไปส่งแม่บ้านด้วย
โทดทีนะเพื่อน เห้ยเดี๋ยวมึงอยากไดไร บอกมาเลย

ปุ้ย: เออๆ
ไม่เป็นไรๆ เค้าก็แค่มากันทุกคนเอง ขาดแกคนเดียว เฉยๆ หวะ
กอยากได้ทอง ขอบาทเดียวพอ
ปอนด์: ได้ๆ เดี่ยวกูเอาไปให้เลย

ปุ้ย: เห้ยยยยยยยย
จริงป่าววะ (หุหุ)
ปอนด์: จริงๆ ดิวะ ให้จริงๆ เว้ย

ปุ้ย: โอเคได้เลยมึง
ไม่ต้องมา เอาทองมาพอแล้ว จบ

——————————————————————
ต่อมาวันเกิดไออั๊พ (20 กว่าๆ ไมได้จัดตรงวัน)

คุยๆๆๆๆๆๆๆ
เมาท์ๆๆๆๆๆ กวนตีนๆๆๆๆๆ แล้วจู่ๆ

ปอนด์: เห้ย
ไอเหี้ยอั๊พ วันนั้นมึงกลับกี่โมงวะ วันที่ไปคอนเสิร์ต ที่ซาติก้า (ผับนรก)
อั๊พ: บลาๆๆๆๆๆๆๆ (จำไมได้ว่ามันพูดว่าไร)
ปอนด์: บลาๆๆๆๆ (เมาท์กะไออั๊พอย่างเมามัน)

ปุ้ย: คอนเสิร์ต
เหี้ยไรวะ ไม่เห็นรู้เรือ่งเลย ไม่เห็นชวน (คือ เจือกเรื่องที่เค้าคุยกันซะงั้น)
อั๊พ: ก็วันนั้นไง ที่กุขอตัวกลับก่อน
ที่ไปกินวันเกิดมึงที่ปาเต๊ะ อะ
ปุ้ย: อ๋ออออออ

ปุ้ย อั๊พ ปอนด์
มองหน้ากัน !!!!!

หลังจากนั้น 3 วินาที
อั๊พกับปอนด์ไม่ได้พูดไรต่ออีกเลย เพราะว่า
ปุ้ย: อ่าว อีเวร แม่ม บอกว่ามาไม่ได้ต้องช่วยแม่ทำงาน บลาๆๆๆ
เสร็จแม่งไปคอนเสิร์ต
อีเห้เอ้ย แม่ม เลว มึง #$%*+=?@%!
เห้ย เพื่อนๆ ทีหลังไปไหน ไม่ต้องชวนไอปอนด์แล้วนะ แม่งเลว แม่งไม่อยากมา
วันหลังก็ไม่ต้องชวนมันแล้วกัน

อั๊พ: เหี้ย
กูก็ส่งซิกส์มึงแล้ว ว่าอย่าพูด กูช่วยมึงไม่ได้หวะ (คือ มึงผิดเต็มๆ)
ปอนด์: บลาๆๆๆๆ (แก้ตัวไม่ขึ้น)

ปุ้ย: พอๆๆ
กูเปลี่ยนละ กูจาเอาทอง 2 บาท

ปอนด์: เออๆ
เดี๋ยวจัดให้เลย

จนบัดนี้
ผ่านมาเกือบ 1
ปี ยังไม่มีวี่แววของทอง 2 บาทนั้นเลย

แล้ววันที่ 27 มิ.ย.
วันซ้อมรับปริญญา ของกุ มึงยังโทรมา
ปอนด์: เห้ย ปุ้ย เดี๋ยวกุไปวันจริงนะ ช่วงนี้กุยุ่งสุดๆ

ปุ้ย: เออๆ ให้มันแน่เหอะมึง
กุปลงกะมึงละ

ยังไม่พอ

ปอนด์: เห้ยปุ้ย
เดี๋ยวให้มึงช้วยรีวิว fw mail ที่กุจะส่งโปรโมทร้านกูหน่อยนะเว้ย
เห้ยขอบใจมากหวะ
ปุ้ย: เออ จัดมา เรื่องเล็ก

ดูมัน ดีกะมันขนาดนี้ ดูมันทำกับปุ้ยได้ลงคอ

บ่นพอละ
ต่อมาโดนรายตัว (เอาอีกละ)

ถึง นัท ถึง ถึง
อีอู๋ ถึง ไอทิด ถึง เบียร์ ถึง เบิร์ท ถึง อั้ม

ขอบใจมากเพื่อน
จนวันนี้ เราไม่มีอะไรจาฝากถึงพวกแกเลย
เราเพิ่งรู้ว่า การแค่ได้มานั่งมองหน้า (กินเหล้า) กันเงียบๆ
มันรับรู้ความรู้สึกของคำว่าเพื่อนได้ดีกว่า

ถึง พระเก่ง –– หลวงพี่
ทำไมอุปสมบถแล้วไม่แจ้งข่าวญาติโยมบ้างเลย หลวงพี่จะสันโดษไปรึป่าวคะ

ถึง ปอนด์

–– กุไม่มีเรื่องจาพูดกะมึง
(ทอง กุ อะ)

ยังไงก็ยังรักกันอยู่

ปุ้ย 30 มิถุนายน 2552

Posted in เพื่อน เพื่อน เพื่อน!!